Vogelmelk

Vogelmelk komt oorspronkelijk uit Zuid-europa en Klein-Azië. Hij groeit in graslanden, bermen en vochtige bossen maar komt in een gecultiveerde versie ook in veel tuinen voor. De naam dankt de plant aan de stand van de bloemblaadjes die openstaan naar de zon, wat doet denken aan een vogel die de zwaartekracht tart en opstijgt. De witte kleur doet denken aan melk.

De bloem heeft zes bloemblaadjes die stervormig om de stempel staan. Het verhaal gaat dat de Davidsster zijn vrom te danken heeft aan deze bloem. Hij wordt ook wel de ster van Bethlehem genoemd.

De symbolische betekenis van de vogelmelk is zuiverheid en onschuld.

Mijn vader heeft het plantje altijd in de tuin gehad. Het witte bloemetje had iets magisch. Het ging enkel open als de zon de bloemblaadjes beroerde en het niet te koel was om hem heen. Zodra de zon verdween sloot het plantje weer.

Enkele weken geleden stond het bloemetje ook ineens bij ons in de achtertuin, midden in het gras stak hij zijn witte bloemetjes de lucht in. Een bloempje om te koesteren.

Madeliefjes

Als kind was ik al dol op madeliefjes. Bij mijn oma stonden ze achterin de tuin in het gras. Met mijn kleine handjes plukte ik de kleine witte bloemetjes en kwam dan trots de keuken binnen met een bosje bloemen in mijn knuisje. Snel werd er een vaasje voor gezocht, meestal een borrelglaasje uit de grote kast, waar ze in een klein laagje water werden gezet en midden op de schouw werden geplaatst.

Later leerde ik er kettingjes van maken, door een klein gaatje in het steeltje te maken met mijn nagel, waar ik een ander madeliefje door kon rijgen. 

De magie van het madeliefje is nog steeds aanwezig. Ook mijn jongste heeft het witte bloemetje met soms een roze randje ontdekt.

Ook deze bloem staat bij ons in de achtertuin. Tussen het gras. Een grasveld dat meer uit bloemen en mos bestaat dan gras. Naast madeliefjes kom je er ook paardenbloemen, distels, zevenblad, herderstasje, ereprijs en boterbloemen tegen. Een zeer diverse vegetatie. Er kwamen dit jaar zelfs spontaan sneeuwklokjes op.

Maar vandaag kijken we naar het madeliefje. Een mooi bloemetje.

Bosaardbei

De witte bloemen van de bosaardbei sierden enkele weken geleden de border. Het kleine aardbeienplantje geeft kleine zoete aardbeitjes die ook erg geliefd zijn bij de vogels. 

In Frankrijk wordt deze aardbei ook op de markt verkocht en geldt het als de beste onder de aardbeien. 

Jammergenoeg had ik er enkele bloemen bij zitten die al een zwart hartje hadden. Of die aarbeien nu nog zo goed zijn?

Het rode vruchtjes zijn rijk aan mineralen, looistoffen en vitaminen C.

Vroeger had ik ook een andere soort in de tuin met gele bloemetjes. Deze plant gaf ook aardbeitjes, maar het waren schijnvruchten zonder smaak.

Omdat de plant zich gemakkelijk vermeerderd staat inmiddels de hele border vol met de plantjes.

Een leuk feitje. De blaadjes van het plantje kunnen gebruikt worden tegen jicht en geelzucht.

 

Ook kun je er thee van trekken, waarbij het helpt tegen verschillende kwaaltjes.

En het levert mooie plaatjes op!

Slakkeninvasie

Om wat meer te gaan bewegen heb ik mezelf het doel gesteld om (bijna) elke dag 10 000 stappen te zetten. Ik heb daarbij hulp van onze oudste die me elke dag even vraagt hoe het nu staat met de hoeveelheid stappen, en dan rekent hij mij wel even voor hoeveel ik er nog bij moet zetten om het gewenste aantal bij elkaar te krijgen.

Fotograferen in het Geerbos

Op pad met 4 meiden en 4 verschillende camera's. De ene dame had wat meer ervaring dan de andere, de ene was meer bekend met portretfotografie dan met het fotograferen van de natuur, maar allemaal waren we even enthousiast om gezamelijk mooie foto's te gaan maken in dit kleine park in Veghel.

Dagje Varenbos

D had het idee opgevat om de kinderen een dagje mee te nemen naar het Varenbos, een prachtig stuk bos middenin de Scheeken, wat al generaties lang door de familie bezocht wordt om in bomen te klauteren en hutten te bouwen. Om de traditie voort te zetten, gingen we op een mooie zondag met zijn vieren op pad.

Dagje Burgers Zoo

Vandaag was het de beurt aan de jongste om er samen met papa en mama op uit te gaan. Het werd een dagje dierentuin, maar wel een met pinguins. Deze deftige vogeltjes vonden we al meteen bij de ingang en als het aan haar had gelegen waren we daar de hele dag blijven staan.

Wandelroute Ommetje het Groot Duyfhuis

Een beetje veel later vertrokken dan de bedoeling was, reden we richting Liempde. We hadden onze tas weer meegenomen vol met broodjes en drinken met de bedoeling er een gezellige wandeling van te gaan maken.
Met de auto reden we naar Liempde, parkeerden de auto achter de kerk op het driehoekige 'Toose plein'. Vanuit dit plein kun je verschillende door de Heemkunde herstelde kerkpaden bewandelen. 1 kilometer van deze kerkpaden is opgenomen in de route die wij gingen lopen.

Het Spoorwegmuseum (1)

Jongste was een nachtje uit logeren, dus namen we oudste mee naar het Spoorwegmuseum in Utrecht.
We kwamen binnen via het Maliebaanstation.

Dagje Zeeland

Al vroeg werden we uit bed gebeld door oma, of ze mee mocht rijden en waarom we nog niet op waren om 8.00. Wij waren net zo blij dat de kinderen een beetje later wakker waren.
We hadden vandaag een dagje Zeeland in de planning, waar de broer van D stond met zijn familie. Snel nog wat broodjes gesmeerd, een fles gevuld met water, zwemspullen in de tas en we konden vertrekken. Eerst nog even mijn schoonmoeder opgehaald waarna we doorreden naar Oost Kapelle. We namen nog even door of we alles bij hadden. Beide kinderen knikten enthousiast ja. echter kwamen we er halverwege achter dat de oudste weliswaar zijn zwembroek had aangetrokken, maar vergeten was om een droge broek mee te nemen. Oeps.

Wandeling door buitengebied Boskant deel 1

De zomer leent zich bij uitstek voor het maken van lange wandelingen met mijn meisje. Zij is al net zo dol op alle flora en fauna om ons heen als ik en we hebben al heel wat uurtjes rondgebracht in de buitenlucht met de camera in de aanslag. Vandaag togen we naar het Bundersdreef.

Wandeling aan de Goorloop

Vakantietijd, en dat betekent steevast een bezoek aan opa en oma in Beek en Donk. Naast de gebruikelijke koekjes en glaasjes ranja is er ook altijd tijd voor een wandeling waarin de nodige speeltuinen aangedaan worden. 

Deze dag ging de wandeling naar de Goorloop.

Vlindersafari en Zevensprong

Dinsdag was de tweede dag van de Zevensprong. Ingesmeerd, zijn pet op zijn kop, een grote rugzak mee vol boterhammen, en een grote fles water, een flesje zonnebrand in het voorvakje en de oudste kon er weer een dagje tegenaan. Samen met de jongste heb ik hem weggebracht, waarna wij met zijn tweetjes doorreden naar Beek en Donk om opa en oma op te halen voor een bezoekje aan de Vlindersafari in Gemert.
Bij aankomst op de Groeskuilen, bleek de geheugenkaart van mijn camera dienst te weigeren, waardoor ik geen foto's heb kunnen maken. Dat wordt dus nog een keer terug gaan, want de safari was, ondanks het kleine oppervlakte, zeer de moeite waard.
De kas was aardig heet door de zon die door het glas scheen, wat zorgde voor een enorme activiteit in de tuin. De vlinders fladderden vrolijk om ons heen in alle mogelijke kleuren. Van fel oranje, helder blauw, zwart met gele strepen of bruin met opvallend grote ogen op hun vleugels getekend.
Ons meisje had bij de entree een blaadje en een poltood meegekregen waarop ze de antwoorden kon schrijven van de speurtocht die in de tuin stond opgesteld. Op bordjes verspreid over de kas stonden vragen met meerkeuze antwoorden. Als je alle antwoorden goed had ingevuld dan kreeg je een naam van een vlinder. Ze ging meteen fanatiek aan de slag en had al snel de eerste vraag beantwoord.
In de tuin was ook een biologe aanwezig die ons alles wist te vertellen over de nachtvlinders in de tuin. Deze vlinders waren de grootste die de tuin rijk was. Bijzonder was dat ze ook de grootste rupsen hadden. Deze rupsen eten zich in korte tijd helemaal groot en rond, zodat ze later na hun metarmorfose genoeg voedingsstoffen bij zich hebben om een week zonder eten te overleven. Lang genoeg om bevrucht te worden en eitjes te leggen.
De grootste vijand van de nachtvlinder is de vleermuis. Deze kan door echolocatie de vlinder localiseren. Om de vleermuizen te misleiden hebben vlinders allerlei slimme uiterlijkheden waardoor de echo zodanig weerkaatst wordt dat de vleermuizen hen niet meer kunnen vinden. Bovendien kunnen de tekeningen op de vleugels de vijand eveneens afschrikken.
We konden nog wel uren door blijven praten over de bijzondere eigenschappen van de natuur om de vijand te slim af te zijn, maar ons meisje trok al aan mijn shirt. Ze wilde verder met de route.

We liepen verder door de tuin, ons verwonderend over het vele ritselende gefladder om ons heen. Overal waar je keek vlogen, zaten en aten vlinders. Het was prachtig om ze op een voederbakje te zien zitten, waar ze met hun lange tong kleine beetjes van de banaan of het suikerwater tot zich namen. Eentje zat met zijn kop helemaal weggedoken in de kelk van een bloem om zo nog beter bij de kostbare nectar te komen. Het was elke keer weer enorm balen dat ik mijn camera niet kon gebruiken. Hier komen we zeker nog terug.

Snel naar huis om toch nog een goede geheugenkaart in de camera te doen, en snel door te rijden naar het terein waar de Zevensprong hun zeskamp hield. Er hing een dreigende lucht boven het veld toen we aankwamen lopen, maar gelukkig konden we nog een paar leuke foto's schieten voordat het hele gezelschap naar binnen ging om daar de dagafsluiting te houden. Een korte impressie van die foto's, volgende keer meer van de vlindertuin.

Het Boerenbondsmuseum

Afgelopen zondag waren we in het Boerenbondsmuseum om samen met de kinderen te genieten van de nostalgische kermis die aldaar gehouden werd. Echter biedt het museum zoveel meer dan dit leuke evenement.

Speurtocht

Samen met de jongste een speurtocht gehouden door ons kleine dorpje. Gewapend met een fotocamera en een lijst vol met dingen die we onderweg moesten zoeken gingen we op pad.

Nostalgische kermis Boerenbondsmuseum Gemert

Middagje kinderboerderij

Mijn jongste is helemaal fan van beestjes, dus is een kijkje op de kinderboerderij voor haar de manier om veel leuke dieren te gaan bekijken. Vlakbij de speeltuin heb je een kinderboerderij met een diversiteit aan dieren waar geregeld een keer een kijkje gaan nemen.

Oké, ik heb hem al vaker gepost, maar hij blijft mooi!

De pauw was een ware bezienswaardigheid. Hij had vandaag er extra werk van gemaakt om eens flink met zijn kleurrijke staart te gaan pronken. De vrouwtjes waren echter niet onder de indruk. Zij liepen hard de andere kant op, de pauw beteuterd achterlatend.

'Mama, kijk een pony! Ik wil ook een pony!' riep ze enthousiast. Ze rende naar het hek en stak een hand uit naar het prachtige dier om zachtjes over haar neus te aaien.

Sommige dieren waren net verhuisd.

Andere hadden een hotel gepakt.

Insectenhotel

We waren zelfs nog even op kraamvisite geweest.

Deze cavia had het weer gezien voor vandaag.

En wij namen nog even een kijkje in het park voordat we weer naar huis gingen.