Wandeltocht naar Rooi (1)

Een prachtige zondagmiddag in juni, en prima weer om te voet naar Rooi te wandelen voor een kort bezoekje aan de jaarmarkt. We besloten de kortste route te nemen. Over het fietspad naast de Boskantseweg.

Kaasjeskruid

Aan de kant van de berm staat het gras zeker wel een meter hoog met wat de meeste mensen zullen bestempelen als onkruid als het in hun eigen tuin te vinden zou zijn. Hier zijn het echter wilde bloemen die voor de insecten een waar feestmaal verzorgen.
De gemeente Sint-Oedenrode heeft in het verleden verschillende zaadmixen in de bermen gezaaid om de diversiteit aan planten terug te krijgen en te behouden. Om echter ervoor te zorgen dat de planten ook de kans krijgen om elk jaar weer terug te komen is er ook een maaibeleid nodig. Hierin moet worden afgesproken hoevaak en wanneer de bermen het beste gemaaid kunnen worden om zo de natuur tegemoet te komen. Dit beleid is in veel gemeenten echter zwaar verouderd, waardoor bij een te strikte naleving de meeste planten nog geen zaad hebben gevormd en er nog meerdere insecten hun eitjes op de kruiden hebben gelegd. Hierdoor ontneem je de plant de kans om uit te zaaien, neem je een belangrijke bron van voedsel voor verschillende vogelsoorten weg doordat je ook de insecten in een klap wegmaait. Beter opelkaar afgestemd beleid zou hier een oplossing zijn.
Een van de meest gehoorde argumenten om echter wel zo vroeg te maaien zijn echter afkomstig van de automobilisten. Omdat zij door de hoge gewassen in de berm de zijwegen moeilijker in kunnen kijken, en daardoor verplicht zijn om hun snelheid te minderen om ongelukken te voorkomen, roept dit geregeld irritatie op.
Persoonlijk vind ik dat een zwak argument. Dat is dezelfde smoes als zeggen dat de bomen te dicht op de weg staan en maar omgekapt moeten worden, omdat jij als automobilist liever op je mobieltje kijkt dan op de weg let, om maar een voorbeeld te noemen. Ik zelf ben van mening dat de natuur al genoeg in moet leveren, dus dat wij ook maar eens rekening kunnen houden met die kleine dingetjes om mee te beginnen 
Bovendien kijk ik liever naar een mooie straat met bomen of een prachtige berm vol bloemen, dan naar kale bermen.

De winde

De klaproos

De klaproos

De wilde peen

Een van de bloemen die volop in de bermen te vinden is in deze tijd van het jaar is de wilde peen.
De wilde peen is de voorloper van onze oranje wortel. De wortel van de wilde peen kun je ook prima eten, hij is enkel wit van kleur. De groente is weerstand verhogend. In het Engels wordt de plant ook wel aangeduid als bird's nest, omdat de bloem in uitgebloeide vorm zich helemaal opvouwt tot een soort nestje. De zaden van deze wilde peen hebben een verwarmend effect en worden dan ook in de alternatieve geneeskunde voor verschillende doeleinde gebruikt.

Wilde peen

Jakobskruiskruid

Opvallend zijn ook de gele bloemen van de jacobskruiskruid. Deze plant is voor veel dieren giftig, en wordt dan ook in de regel alleen per ongeluk gegeten als het tijdens het maaien in het hooi beland. Om dit te voorkomen wordt deze plant veelvuldig bestreden in weides. Dit is echter een zeer moeizame klus omdat dit kruid een windverspreider is en wel 75 000 tot 200 000 zaadjes per plant kan voortbrengen.

 De plant is de waardplant voor de Sint Jacobsvlinder. De zebrarupsen van deze vlindersoort kunnen prima tegen het gif van de plant, en na het ontpoppen hersteld de plant zich vaak weer snel. Andere dieren die afhankelijk zijn van deze plant zijn de bladroller en de duinzijdebij, maar ook een keversoort en de zaadvlieg houden erg veel van deze bloem.

Na een kleine 3 kilometer kwamen we Rooi binnen gewandeld. We passeerden al meteen twee prachtig gevulde bloembakken vol begonia's. Links van ons stond de Molen van de Bergh. Het betreft de romp van een ronde stenen molen die in 1856 gebouwd werd als stellingmolen. De molen fungeerde aanvankelijk als korenmolen maar werd later ook ingezet als runmolen en oliemolen. De pletsteen en de sluitsteen uit de oliemolen zijn nog bewaard gebleven, ze liggen echter niet meer in het naastgelegen gebouwtje zoals vroeger het geval was, maar buiten voor de molen. Het gebouwtje is tegenwoordig in gebruik als woning. In 1937 werden de kap en het binnenwerk van de molen geheel verwoest door een brand, plannen om de molen weer in bedrijf te stellen zijn tot nu toen op niets uitgelopen.
Volgende keer vervolgen we onze wandeling weer.

Opendag brandweer Sint-Oedenrode

Ter ere van hun 85-jarig bestaan hield Brandweer Sint-Oedenrode afgelopen zaterdag een opendag. Speciaal voor de gelegenheid hadden ze een aantal oude brandweerwagens naar de kazerne laten komen, die voor op de straat te bewonderen waren. Naast oude wagens, konden de kinderen ook verschillende spelletjes doen, zoals brand blussen, een slang omhoog tillen, met een speciale tang een plank optillen, brandweerwagens met water wegspuiten en met behulp van speciale kussentjes een container optillen.

Vlindersafari en Zevensprong

Dinsdag was de tweede dag van de Zevensprong. Ingesmeerd, zijn pet op zijn kop, een grote rugzak mee vol boterhammen, en een grote fles water, een flesje zonnebrand in het voorvakje en de oudste kon er weer een dagje tegenaan. Samen met de jongste heb ik hem weggebracht, waarna wij met zijn tweetjes doorreden naar Beek en Donk om opa en oma op te halen voor een bezoekje aan de Vlindersafari in Gemert.
Bij aankomst op de Groeskuilen, bleek de geheugenkaart van mijn camera dienst te weigeren, waardoor ik geen foto's heb kunnen maken. Dat wordt dus nog een keer terug gaan, want de safari was, ondanks het kleine oppervlakte, zeer de moeite waard.
De kas was aardig heet door de zon die door het glas scheen, wat zorgde voor een enorme activiteit in de tuin. De vlinders fladderden vrolijk om ons heen in alle mogelijke kleuren. Van fel oranje, helder blauw, zwart met gele strepen of bruin met opvallend grote ogen op hun vleugels getekend.
Ons meisje had bij de entree een blaadje en een poltood meegekregen waarop ze de antwoorden kon schrijven van de speurtocht die in de tuin stond opgesteld. Op bordjes verspreid over de kas stonden vragen met meerkeuze antwoorden. Als je alle antwoorden goed had ingevuld dan kreeg je een naam van een vlinder. Ze ging meteen fanatiek aan de slag en had al snel de eerste vraag beantwoord.
In de tuin was ook een biologe aanwezig die ons alles wist te vertellen over de nachtvlinders in de tuin. Deze vlinders waren de grootste die de tuin rijk was. Bijzonder was dat ze ook de grootste rupsen hadden. Deze rupsen eten zich in korte tijd helemaal groot en rond, zodat ze later na hun metarmorfose genoeg voedingsstoffen bij zich hebben om een week zonder eten te overleven. Lang genoeg om bevrucht te worden en eitjes te leggen.
De grootste vijand van de nachtvlinder is de vleermuis. Deze kan door echolocatie de vlinder localiseren. Om de vleermuizen te misleiden hebben vlinders allerlei slimme uiterlijkheden waardoor de echo zodanig weerkaatst wordt dat de vleermuizen hen niet meer kunnen vinden. Bovendien kunnen de tekeningen op de vleugels de vijand eveneens afschrikken.
We konden nog wel uren door blijven praten over de bijzondere eigenschappen van de natuur om de vijand te slim af te zijn, maar ons meisje trok al aan mijn shirt. Ze wilde verder met de route.

We liepen verder door de tuin, ons verwonderend over het vele ritselende gefladder om ons heen. Overal waar je keek vlogen, zaten en aten vlinders. Het was prachtig om ze op een voederbakje te zien zitten, waar ze met hun lange tong kleine beetjes van de banaan of het suikerwater tot zich namen. Eentje zat met zijn kop helemaal weggedoken in de kelk van een bloem om zo nog beter bij de kostbare nectar te komen. Het was elke keer weer enorm balen dat ik mijn camera niet kon gebruiken. Hier komen we zeker nog terug.

Snel naar huis om toch nog een goede geheugenkaart in de camera te doen, en snel door te rijden naar het terein waar de Zevensprong hun zeskamp hield. Er hing een dreigende lucht boven het veld toen we aankwamen lopen, maar gelukkig konden we nog een paar leuke foto's schieten voordat het hele gezelschap naar binnen ging om daar de dagafsluiting te houden. Een korte impressie van die foto's, volgende keer meer van de vlindertuin.

Naar Best (vervolg)

We vervolgen de wandeling van afgelopen woensdag. Samen met ons meisje liepen we verder over het fietspad langs de Sint-Oedenrodeseweg. Deze weg slingert door het landschap. Van oudher ligt het op een scheidingslijn tussen een nattere en drogere grond.

De boerderijen werden aan de rand van het natte en het droge gedeelte gebouwd, omdat eel boeren dit zeer praktisch vonden.

Tegenwoordig is het nog terug te zien in het landschap. Zo zijn in het noorden meer populieren, eiken en elsen te vinden. Vooral de populieren werden in die tijd veel gebruikt voor de klompenindustrie.

Onderweg kwamen we nog langs een klompenwinkel, die tegenwoordig ook werkkleding en veiligheidsschoenen verkoopt al kun je er ook nog steeds terecht voor klompen.

Wat verderop kom je het klompenmuseum tegen.

'Mama, kijk. Blauw, groen, rood, geel en blauw!'

De brug over de A50 kwam in zicht. We waren in Best.

Volgende week het laatste stukje van de wandeling.

Halloween in de Kienhoef

Zaterdagavond, halloweentocht in wijk de Kienhoef. 

De buurtvereniging had de mensen in de wijk opgeroepen om zich op te geven

als aanklopadres. Al de deelnemende adressen hadden flink uitgepakt om er voor 

de kinderen een leuke en ook wel een beetje een spannende tocht van te maken.

Ook de plaatselijke Jumbo deed mee, al had die dit jaar nog niet echt veel er aan gedaan.

De eerste groep kinderen vertrok om half 7, en ze mochten tot 20:00 de wijk onveilig gaan maken 

uitgedost als heks, skelet, mummie of spook. 

Vanaf 20:00 was het tijd voor de wat ouderen kinderen, en mochten de aanklopadressen de kinderen 

ook echt bang maken. Een fijne opzet.

Bij sommige adressen was echt niets te gek. De mensen hadden flink uitgepakt met een heus kerkhof in de voortuin, een vuur met een grote ketel erboven, kaarsen, een heks op een bezemsteel, vliegende spoken. Maar ook de meest bijzondere kostuums en geschminkte gezichten.

Het was een bijzondere gewaarwording om als fotograaf rond te lopen door de wijk. Achter een groepje aanlopen op zoek naar het volgende adres leverde vaak uiterst gespannen situaties op, gespannen snoetjes die zich voorzichtig omdraaide om te concluderen dat ik er enkel was om foto's te maken.

Niks was te gek. Zelfs een lichtshow werd er opgevoerd, waarna een man met een scream masker plots de hoek om kwam als je dichter bij de deur kwam.

Spinnen kropen over lampen, vlammetjes flakkerden.

Meer dan 130 kinderen hadden een geslaagde avond.

ELE-rally

Het is inmiddels al weer 2 weken geleden dat deze race door het buitengebied van Sint-Oederode reed, maar het was zo'n spektakel dat ik nu de foto's toch nog een keer plaats. De vertraging was mede veroorzaakt door andere dingen die ineens voorrang kregen waardoor ik ook maar weinig tijd over had om jullie blogs te bezoeken. Maar daar komt weer verandering is. Na deze week is ook daar alles weer wat rustiger en kom ik weer gezellig bij lezen op jullie blogjes!

Verbouwing

Even op het werk geweest voor de opening van de winkel waar ik werk.

De toespraken gehoord van enkele mannen van het hoofdkantoor en Colette van Eerd, die speciaal voor de gelegenheid zich een weg had gebaand door het doolhof van straatjes van de wijken in Sint-Oedenrode. Hooggehakt, een beetje wankel leek het soms, stond ze in haar korte jurkje vooraan bij het lint met de microfoon in haar hand de toegestroomde klanten toe te spreken. De klanten,  allemaal bekende gezichten, sommige kwamen net van het schoolplein af gewandeld,  andere stonden al ver voor negenen met hun karretje paraat, hadden weken moeten afzien omdat hun buurtwinkel gesloten was, en ze uit moesten wijken naar de andere winkels in het centrum.
Nadat de knop was ingedrukt,  het lint was doorgescheurd met veel moeite,  ze waren in de hectiek de schaar even vergeten,  de confetti nog rond dwarrelde in de lucht,  liepen de medewerkers terug naar hun nieuwe afdelingen. Wachtend op de klanten die in grote getale toe waren gestroomd om de pas gelegde tegelvloer te betreden. En meteen was de sfeer weer terug,  was de ruimte gevuld met stemmen,  in plaats van boorgeluiden en het alarm dat voor de zoveelste keer getest werd. Nee, vanaf vandaag gaat het echte werk beginnen. De winkel is geopend!

Zonder woorden

darling
die zomer dagen
zonder eind
er was geen later
darling
als in een droom
ik erfde
mijn naam
in alle bomen
darling darling darling darling

Rommelmarkt vv Boskant

Het was weer een gezellige drukte tijdens de jaarlijkse rommelmarkt van VV Boskant in Boskant. Al voor tienen stroomden de straten langzaam vol met auto's en werd de rij voor de hekken steeds langer. Toen om iets over 10.00 het hek eindelijk opging stormden de koopjesjagers het kleine marktje op op zoek naar de mooiste schatten.
De opbrengst van de verkochte spullen ging zoals elk jaar naar de kas van de voetbalclub.
Er was genoeg te koop. Van schilderijen tot glazen, vaasjes, oude computers, toetsenborden, oude lampenkappen en bergen vol met speelgoed. In een aparte tent stonden hele rijen met kledingrekken opgesteld die volgeladen waren met tweedehands kleren.
Het evenement trok volop belangstelling en onder het aangename zonnetje was het goed toeven op het marktje. De organisatie kon dan ook spreken van een geslaagd evenement.