Spanning

Mijn oudste gaat helemaal op in het sinterklaasverhaal. En dat levert soms vervelende situaties op. Ik schreef er een gedicht over.

Spanning

Zou de goede sint wel komen
Neemt hij mee zijn lieve piet
Of slaat hij ons dit jaar over
Zoveel reden voor verdriet

Elke ochtend weer dat gevecht
Teleurstelling op zijn gezicht
Als er in zijn schoen
Opnieuw geen pakje ligt

En zusje was pas jarig
En zij heeft zoveel kadoos
Hij kijkt nog eens naar de stapel
En reageert ineens heel boos

Het is moeilijk om te begrijpen
Dat piet hem echt wel ziet
En ook veel aan hem moet denken
Hij vergeet hem heus niet

Wat zal ik blij zijn
Als deze dagen
Weer voorbij zijn gegaan
Zonder pijnlijke vragen

En ik zijn snoetje zie stralen
Bij het zien van alle pakjes klein en groot
Alle pijn en verdriet vergeten
Terwijl de sint stilletjes vertrekt met zijn boot.

Off-roadrit

Off-roadrit

Met kracht 

Behendigheid 

Manouvreert

Hij de motor 

Over het rulle zand

Van de maïsvelden 

Rijvaardigheid 

Is hij 

Nog niet verleerd

Aaneengeregen 

Paden 

Gehuld 

Door druppels 

Belaagd

In witte nevel 

Bril beslagen 

Tempo vertraagd

Doorzwoegend 

Langs rood witte linten 

Achter het geronk 

Van andere motoren aan

Die hem 

Door de diepe sporen 

En witte flarden mist 

Zijn voorgegaan

Halloween in de Kienhoef

Zaterdagavond, halloweentocht in wijk de Kienhoef. 

De buurtvereniging had de mensen in de wijk opgeroepen om zich op te geven

als aanklopadres. Al de deelnemende adressen hadden flink uitgepakt om er voor 

de kinderen een leuke en ook wel een beetje een spannende tocht van te maken.

Ook de plaatselijke Jumbo deed mee, al had die dit jaar nog niet echt veel er aan gedaan.

De eerste groep kinderen vertrok om half 7, en ze mochten tot 20:00 de wijk onveilig gaan maken 

uitgedost als heks, skelet, mummie of spook. 

Vanaf 20:00 was het tijd voor de wat ouderen kinderen, en mochten de aanklopadressen de kinderen 

ook echt bang maken. Een fijne opzet.

Bij sommige adressen was echt niets te gek. De mensen hadden flink uitgepakt met een heus kerkhof in de voortuin, een vuur met een grote ketel erboven, kaarsen, een heks op een bezemsteel, vliegende spoken. Maar ook de meest bijzondere kostuums en geschminkte gezichten.

Het was een bijzondere gewaarwording om als fotograaf rond te lopen door de wijk. Achter een groepje aanlopen op zoek naar het volgende adres leverde vaak uiterst gespannen situaties op, gespannen snoetjes die zich voorzichtig omdraaide om te concluderen dat ik er enkel was om foto's te maken.

Niks was te gek. Zelfs een lichtshow werd er opgevoerd, waarna een man met een scream masker plots de hoek om kwam als je dichter bij de deur kwam.

Spinnen kropen over lampen, vlammetjes flakkerden.

Meer dan 130 kinderen hadden een geslaagde avond.

Tranenbui

 

Tranenbui

Water druppelt 

Als tranen 

Over je wangen 

In een oneindige 

Regendans 

Waar geen 

Paraplu 

Tegen beschermt

Water stroomt 

Als een klein straaltje 

Steeds een beetje harder 

Naar benee 

Gemengd 

Met vreugde 

En tranen 

Herinneringen

Water stort 

Zich uit de wolken 

Ineens zwart 

En dreigend 

Boven je hoofd 

Onverwacht

Water ontwaakt 

Je uit je roes 

Het dagelijkse moeten 

Het ritme 

Doorbroken 

Als een dijk

Die plots 

Met grote happen 

Verdwijnt 

In de zee

Al die maanden 

Van doorgaan 

Ineens tot stilstand 

Gebracht 

Door een tranendal 

Van water 

Die je plots 

Overspoeld

Wachtend 

Op dat beetje zon 

Een straaltje 

De warmte 

Die alles 

Verdampt 

Water 

Glad als een spiegel 

Herinneringen 

Als bootjes

Tot de volgende speciale 

Dag

Herfstfeestje

Herfstfeestje

Gele kleuren 

Aan de boom 

Elke dag 

Weer ietsje 

Anders

Een beetje meer

Oranje 

Neigend 

Naar rood

Tot de kou

De kleur 

Verdiept

Bladeren 

Rood

Als met

Een penseel 

Geschilderd 

Steken af

Tegen het blauw 

Met witte wolkjes

Donkerder 

Worden de kleuren 

Steeds 

Een beetje meer

Tot de wind 

Ze zachtjes 

Meevoert

Stapels 

Gele en rode 

Bladeren 

Bezaaid 

Over het gras

Spelen een spel

Met de wind

De herfst 

Doet zijn intreden 

Met een zee

Aan felle kleuren 

Nemen we

Afscheid 

Van de zomer

Vlindertje

Speciaal geschreven voor alle kinderen die veel te vroeg zijn heengegaan of nooit van het leven hebben geproefd.

Vlindertje

Mooi sterretje

Hoog aan de hemel

Blinkend

Voor ons

Feller

Dan de rest

Als een kindje

Kwam je ter wereld

Klein breekbaar

En zo geliefd

Vloog je weg

Als een vlinder

Naar het licht

Het eeuwige veld

Vol bloemen

Glinsterende sterren

En volop zonneschijn

Opdat de enige regen

Op aarde

Zou zijn

Op deze dag

Jaren geleden

Brak de bui los

Opdat we nooit

Vergeten

En altijd

Zullen weten

Dat jij ons kindje

Zult zijn

Groep 3

Oudste zit sinds enkele weken in groep 3, en hij heeft er best moeilijk mee dat er ineens zoveel van hem verwacht wordt.

Groep 3

Worstelend
Met nieuwe regels
Letters
Woorden
Minder spel

Je probeert 

Je te concentreren
Op schrijven
Je werk
De opdrachten
Op het vel

De blokken
Lonken
Het schoolplein
Schittert
In de zon
Het klimrek
Blinkt

En de doos
Vol auto's
Is ook veel
Interessanter
Dan opletten
En luisteren
Hoe een nieuwe
Letter
Klinkt

Je bent nog
Zo speels
Zo niet bezig
Met de les
Als je trots
Toont wat je hebt
Gebouwd

Je Schrift
In de hoek
Gesmeten
Je knuffels
Zo lief
Nog
En vertrouwd

Er is nog zoveel
Om te moeten
Zoveel
Om te leren
De nieuwe lessen
Vallen je
Zo zwaar

Maar ook jij
Zult het gaan
Snappen
Lieve jongen
Al duurt het
Misschien wat
Langer
Je kunt het
Echt waar

@Mieke van de Vossenberg