Puzzelen

Puzzelen

Na jaren puzzelen 

Met de verkeerde stukjes 

Vallen ineens 

De juiste 

Op de mat

De mooiste kleuren 

Had ik al gepast 

Met alle vormen 

Op een rij

Maar steeds 

Bleek opnieuw 

Het goede stukje 

Er niet bij

En al werd de puzzel 

Steeds een beetje 

Meer compleet

Toch wist ik

Ergens best 

Dat hij nog niet 

Aan al mijn eisen 

Voldeed

Na al die jaren 

Zoeken en denken 

Kom ik eindelijk uit 

Bij de juiste plek 

Waar ze wel 

De juiste aandacht 

Aan het probleem schenken

En blijkt alles 

Ineens 

Veel beter op zijn plek 

Te vallen

Hoe zou het resultaat 

Me na al die jaren zoeken 

Gaan bevallen?

Ik heb nu eindelijk 

Een bevestiging 

Dat deze puzzel 

Toch niet zo gek was 

Als ik altijd dacht

En nu ik weet 

Waar ik moet zoeken 

Worden alle 

Momenten 

Van onzekerheid 

Ineens 

Wat verzacht

Blij om nu 

Het einde 

In zicht te hebben 

Want de puzzel 

Is nog niet helemaal 

Af

Maar als je weet 

Waar je moet 

Zoeken 

Voelt het heel wat 

Minder als een straf

Een dagje strand

Een dagje strand

Gezellig

Met zijn vieren

Met emmers en

Schepjes

In de hand

Zwembroek

Handdoek in de tas

En hup

Naar het strand

Ogenblik

Ogenblik

Bruine kijkers 

Kijken 

Je aan 

Je ogen zacht 

Blik op de camera 

Gericht 

Omdat je even 

Voor de

Mooie woorden 

Van de

Fotografe 

Bent gezwicht

Onderweg

Onderweg 

Over klinkers 

Rood, grijs

Geplaveid 

Leidt de weg 

Naar het water 

Van de Dommel 

Oude huisjes

Grenzen 

Aan met bloesems 

Omringde bomen 

Zoete geuren 

Omarmen 

Je bij elke stap 

Verdwalen 

In de tijd 

Van een oude 

Straat

Stormschade

Stormschade

Onrust 

Is als een zware storm 

Rumoerig 

Wild, en plots veel regen

Takken zwiepen 

Heen en weer 

Blaast stof 

weg van 

Oude daken 

Van huizen 

Of gebouwen

Vol herinneringen 

Die beter 

Dicht waren gebleven 

Geweest, zijn 

En vergeten 

Zonder pardon 

Tevoorschijn

Pas als de wind 

Weer is gaan liggen 

Schade wordt 

Opgemaakt 

Wordt hersteld 

Wat is gebroken 

Of voor eeuwig 

Weggeblazen

Maakt men 

De balans op

Van het geleden 

Trauma

Zomaar een herfstdag

Zomaar een herfstdag

Er staat een fietsje

tegen het hek

Rose met paars

en witte stippen

Omringd

door rode en gele

Blaadjes

van de bomen

De speeltuin

is verlaten

Geen kinderen

te zien

Is de fiets

vergeten

Of wordt ie

nog opgehaald

misschien

Ik loop verder

zonder fietsje

Hoop

Hoop

Laat liefde 

Onze houvast zijn

In dagen zoals deze 

Als mensen 

Opgeschrikt worden 

Beseffen 

Dat hun wereld 

Verstoord is 

En minder veilig voelt 

Als voorheen

Laat liefde 

Ons leiden 

Als het duister 

En de haat 

De overhand 

Lijken te nemen 

En de warmte 

In onze harten 

Verkild

Laat de liefde 

Spreken 

En pak elkanders hand 

Grijp het flintertje hoop

Stevig vast 

En laat het vuur

In ons 

Weer oplaaien

Zodat de liefde 

Al de haat verdringt 

Troost biedt 

En ons laat schuilen 

In onzekere tijden 

Bij elkaar 

Liefde overwint 

Altijd

Verwarring

Verwarring

Lees de wanhoop
Op je gezicht
Blik oneindig
Starend
In onbekende leegte
Ogen
Hol, zonder emotie
Slechts een glimp
Van je vroegere ik
Schemert
Even door

In jou
Heerst een tweestrijd
Verwarring
Tussen
Twee werelden
Van goed
En kwaad
Niemand
Kan jou daar
Bij helpen
Zodat je er
Helemaal
Alleen
Voor staat

Medicijnen
Wil je niet slikken
Het slaat je emoties neer
Maar zonder
Dreig je te verliezen
En vluchten
Kan niet meer

Een eenzame strijd
Een oorlog
Met je gedachten
Die anderen dingen
Zeggen
Dan waar jij op
Zit te wachten

Moeilijk
Te accepteren
Dat je zonder hulp
Niet verder komt
Lieve meid
Pak mijn hand
Dan proberen we het samen
Nog een keer

Witte stilte

Witte stilte

De zon klimt 

langzaam hoger 

Glijdt liefkozend 

Over witte velden 

Bladeren 

verstild met rijp

Grassprieten met 

glinsterende druppels 

Koesteren zich

In het zonlicht 

Wat de witte waas wegtovert 

Als in een wereld 

Vol magie

Stilte 

In een bevroren wereld 

Even geen moeten

Geen drukte 

Om me heen 

Enkel de wind

Ritselende bladeren 

Dwarrelend 

Naar benee

Stilte 

Voor alles 

Langzaam 

weer ontwaakt 

En het wit

Oplost 

En als druppels 

Zachtjes 

Verdampt 

in de zon

Mieke van de Vossenberg

Wandel nog even met me mee in deze wondere wereld in deze korte film, en wordt lid van mijn you tube kanaal voor nog meer leuke filmpjes.

Spanning

Mijn oudste gaat helemaal op in het sinterklaasverhaal. En dat levert soms vervelende situaties op. Ik schreef er een gedicht over.

Spanning

Zou de goede sint wel komen
Neemt hij mee zijn lieve piet
Of slaat hij ons dit jaar over
Zoveel reden voor verdriet

Elke ochtend weer dat gevecht
Teleurstelling op zijn gezicht
Als er in zijn schoen
Opnieuw geen pakje ligt

En zusje was pas jarig
En zij heeft zoveel kadoos
Hij kijkt nog eens naar de stapel
En reageert ineens heel boos

Het is moeilijk om te begrijpen
Dat piet hem echt wel ziet
En ook veel aan hem moet denken
Hij vergeet hem heus niet

Wat zal ik blij zijn
Als deze dagen
Weer voorbij zijn gegaan
Zonder pijnlijke vragen

En ik zijn snoetje zie stralen
Bij het zien van alle pakjes klein en groot
Alle pijn en verdriet vergeten
Terwijl de sint stilletjes vertrekt met zijn boot.

Off-roadrit

Off-roadrit

Met kracht 

Behendigheid 

Manouvreert

Hij de motor 

Over het rulle zand

Van de maïsvelden 

Rijvaardigheid 

Is hij 

Nog niet verleerd

Aaneengeregen 

Paden 

Gehuld 

Door druppels 

Belaagd

In witte nevel 

Bril beslagen 

Tempo vertraagd

Doorzwoegend 

Langs rood witte linten 

Achter het geronk 

Van andere motoren aan

Die hem 

Door de diepe sporen 

En witte flarden mist 

Zijn voorgegaan

Tranenbui

 

Tranenbui

Water druppelt 

Als tranen 

Over je wangen 

In een oneindige 

Regendans 

Waar geen 

Paraplu 

Tegen beschermt

Water stroomt 

Als een klein straaltje 

Steeds een beetje harder 

Naar benee 

Gemengd 

Met vreugde 

En tranen 

Herinneringen

Water stort 

Zich uit de wolken 

Ineens zwart 

En dreigend 

Boven je hoofd 

Onverwacht

Water ontwaakt 

Je uit je roes 

Het dagelijkse moeten 

Het ritme 

Doorbroken 

Als een dijk

Die plots 

Met grote happen 

Verdwijnt 

In de zee

Al die maanden 

Van doorgaan 

Ineens tot stilstand 

Gebracht 

Door een tranendal 

Van water 

Die je plots 

Overspoeld

Wachtend 

Op dat beetje zon 

Een straaltje 

De warmte 

Die alles 

Verdampt 

Water 

Glad als een spiegel 

Herinneringen 

Als bootjes

Tot de volgende speciale 

Dag

Herfstfeestje

Herfstfeestje

Gele kleuren 

Aan de boom 

Elke dag 

Weer ietsje 

Anders

Een beetje meer

Oranje 

Neigend 

Naar rood

Tot de kou

De kleur 

Verdiept

Bladeren 

Rood

Als met

Een penseel 

Geschilderd 

Steken af

Tegen het blauw 

Met witte wolkjes

Donkerder 

Worden de kleuren 

Steeds 

Een beetje meer

Tot de wind 

Ze zachtjes 

Meevoert

Stapels 

Gele en rode 

Bladeren 

Bezaaid 

Over het gras

Spelen een spel

Met de wind

De herfst 

Doet zijn intreden 

Met een zee

Aan felle kleuren 

Nemen we

Afscheid 

Van de zomer

Vlindertje

Speciaal geschreven voor alle kinderen die veel te vroeg zijn heengegaan of nooit van het leven hebben geproefd.

Vlindertje

Mooi sterretje

Hoog aan de hemel

Blinkend

Voor ons

Feller

Dan de rest

Als een kindje

Kwam je ter wereld

Klein breekbaar

En zo geliefd

Vloog je weg

Als een vlinder

Naar het licht

Het eeuwige veld

Vol bloemen

Glinsterende sterren

En volop zonneschijn

Opdat de enige regen

Op aarde

Zou zijn

Op deze dag

Jaren geleden

Brak de bui los

Opdat we nooit

Vergeten

En altijd

Zullen weten

Dat jij ons kindje

Zult zijn

Groep 3

Oudste zit sinds enkele weken in groep 3, en hij heeft er best moeilijk mee dat er ineens zoveel van hem verwacht wordt.

Groep 3

Worstelend
Met nieuwe regels
Letters
Woorden
Minder spel

Je probeert 

Je te concentreren
Op schrijven
Je werk
De opdrachten
Op het vel

De blokken
Lonken
Het schoolplein
Schittert
In de zon
Het klimrek
Blinkt

En de doos
Vol auto's
Is ook veel
Interessanter
Dan opletten
En luisteren
Hoe een nieuwe
Letter
Klinkt

Je bent nog
Zo speels
Zo niet bezig
Met de les
Als je trots
Toont wat je hebt
Gebouwd

Je Schrift
In de hoek
Gesmeten
Je knuffels
Zo lief
Nog
En vertrouwd

Er is nog zoveel
Om te moeten
Zoveel
Om te leren
De nieuwe lessen
Vallen je
Zo zwaar

Maar ook jij
Zult het gaan
Snappen
Lieve jongen
Al duurt het
Misschien wat
Langer
Je kunt het
Echt waar

@Mieke van de Vossenberg

Boswandeling

Boswandeling

Nietig

Tussen al die bomen

Herrijzen

Hoog boven haar hoofd

Ruisende bladeren

Zee van groen

Sluit als een dak

Het blauw

Wat enkel

Hier en daar

In kleine vlekjes

Voorbij zweeft

Gefilterd zonlicht

Baant een weg

Naar beneden

Wijzen de weg

Over het donkere pad

Dat voor haar ligt

Onbekend

Hel verlicht

Nieuw,  nog te ontdekken

In de verte gloort

Een glimp

Van een nieuwe weg