Op naar Best

Een zonnige zondagmiddag. De jongens hadden de middag vrij gehouden om naar de race van Max Verstappen te kijken, terwijl de meisjes het idee hadden opgevat om volop van het mooie weer te gaan genieten en een wandeling te gaan maken. We besloten naar Best te gaan.

Als einddoel hadden we de ijssalon in zicht, waar de heren ons op zouden pikken, waarna we konden genieten van een welverdiend ijsje. Maar voor het zover was gingen we op pad, een kleine 6 kilometer naar Best.

Een afwisselende tocht langs prachtige rijen bomen van de boomkwekerijen. Bermen vol bloemen, slootkanten en boerderijen.

Een prachtige gebied om even te verpozen in een van de vele Bed and Breakfasts die het gebied rijk is.

En overal kleine verrassingen in het landschap.

Het boerenleven in al zijn eenvoud.

Volgende week wandelen we verder.

Lentewandeling

We wandelen weer verder waar we gebleven waren bij het vorige blogje. Het sprookjespad kwam uit op een klinkerweg. Die staken we over, en via de berm liepen we weer terug naar het fietspad.

Wandelen

 

 

 

'Ja, wandelen met mama!' enthousiast sprong hij om me heen, haalde meteen zijn jas en schoenen voor de dag om zich klaar te maken voor een ommetje door de bossen.

Hij pakte mijn hand en liep naast me op de stoep.

'Mama, waar gaan we naar toe?'

'Naar de bossen.'

'Ojaa.'

Hij stapte weer dapper verder, over de stoep, naast het sportpark, het zandpad op.

We passeerden de boomkwekerij, sloegen het pad in langs de kwekerij waar op andere dagen de tractoren en wagentjes reden om de bomen te rooien en te verzorgen.

 

 

 

Ik maakte een paar foto's.

'Mama, deze boom ook op de foto zetten. En deze, en deze, en deze! En ja ook deze! En waarom deze niet mama?'

Hij liet me hand los en zocht de plassen op. Het water spatte op onder zijn schoenen, ik trok hem aan de kant, hij liep erom heen op naar de volgende plas.

 

 

 

 

 

We liepen verder, voorbij de kwekerij, de bossen in.

'Mama, ik wil naar huis.'

'Dan moeten we nog wel even lopen, kom deze kant op.'

'Mama, mama, ik wil naar huis.'

'Moet je naar de wc dan?'

'Ja, ik moet plassen.'

We liepen nog een stukje verder, tot voorbij de boerderij, voor wat privacy.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We liepen weer verder, sloegen een verharde weg in, die ons terug bracht naar het dorp.

'Mama, wil je me dragen.'

Hij stak zijn armpjes omhoog en kwam voor mijn voeten lopen.

'Jij kunt heel goed verder lopen, jongen.'

'Neeee, dat kan ik niet, mama, mama!'

Ik tilde hem op en zette hem 4 meter later weer op te grond.

'Kom, nu kun je weer verder lopen.'

'Nee, mama, dragen!'

'Mama kan jou niet zo ver dragen. Je bent veel te zwaar.'

 

 

 

 

 

 

 

We liepen verder.

'Mama, wil je me dragen?'

'Bij het volgende witte bord zal mama jou wel weer een stukje dragen.'

'Zijn we er al?'

'Nee, we moeten nog een eerst een stukje lopen.'

'Hier staat een wit bord. Mama, wil je me dragen?'

'Hier staat geen wit bord en nee, nog een klein stukje.'

Bij het witte bord tilde ik hem op om hem een paar meter verderop weer neer te zetten.

En zo liepen we een tijdje door.

'Bij het volgende bord draagt mama jouw weer een stukje.'

Binnen een uur waren we al weer thuis terug, waar hij meteen door rende naar de achterdeur om lekker buiten te gaan spelen.