Onze Max geëmigreerd

We hadden het er samen al meerdere keren over gehad. Dat we jammer genoeg zo weinig tijd hadden voor ons hondje. De urenlange wandelingen die we eerst nog maakten toen er nog geen kinderen waren, en later toen de kinderen nog in de kinderwagen lagen, waren steeds minder geworden. En het beestje bracht steeds meer tijd in de tuin door. Iets wat voor Max gewoon niet genoeg was. Dat kleine rondje tuin, een beetje dabben in het gras, wat snuffelen aan de kleine boompjes, een poot omhoog tegen alweer dezelfde paal. Het was voor hem ook allang niet meer leuk.
Ook nu de kinderen ouder begonnen te worden, en hij ze elke keer enthousiast tegemoet kwam gesprongen, luid blaffend, werd dat niet altijd in dank af genomen.  Maar het ergste was de angst die ze kregen voor onze Max, terwijl hij alleen met ze wilde spelen.
Elke keer als hij weer los rondliep, renden ze meteen naar binnen, totaal niet meer voor reden vatbaar als we ze probeerden om te praten misschien toch nog even het hondje te aaien.

Max

 

 

 

 

 

Ik loep heer doar ut bos.

D'n hond deeh luupt los.

 En dalik goan weej reeks aaf neve ut land.

Soms dan is ut heer naat.

In de holte van de paat.

Dan loep ik doar ut graas heer neve de kant.

 Mar vandaag un ander rundje.

Want doar achter lupt un hundje.

2e hundjes det heb ik gelierd, det giet altied verkierd.

 

 (refrein)

Loep ik doar of loep ik heerum, deze weeg giet doar nar Serum.

Of loep ik net as vurrige week verder neve de beek.

Martin deeh kent heej de streek.

De vrouw die doar woent die is zeek.

 En det hoes doarneve det ligt al joare lang leeg.

In d'n oorlog, toen stond ik heer.

Toen kwaam doar un vleegtuug neer.

Woar geej nouw loept doar waas toen noch ginne weeg.

En veur Martin zien verhale hofde nix veur te betale.

 Heej giet verder dan ut steur, geluk is nit deur.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 (refrein)

Loep ik doar of loep ik heerum, deze weeg giet doar nar Serum.

Of loep ik net as vurrige week verder neve de beek.

En ut blieft moj weer, det zeen we geer, dan goan weej ins zoeh hard.

Dan waait ie de ganse weeg met zienne start.

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ierst rent ie meej kei hard veurbeej en dan wacht ie meej wer op.

Dan kiekt ie woar ik blief en ie schut zienne kop.

Dalik thoes dan drink ik water, ut is moondag, mar ginne kater.

Volgende week dan is ut kermis in Hors, ik heb nouw gewoen dors.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Mar noch iets un ander rundje, want doar achter luupt un hundje,

2e hundjes det heb ik gelierd det giet altied verkierd.

(refrein)

Loep ik doar of loep ik heerum, deze weeg giet doar nar Serum.

Of loep ik net as vurrige week verder neve de beek.

 

Bron: Rowwen Hèze