Weekendje Duitsland

Bron foto: internet

De heren waren samen op pad gegaan. Vrijdag laat in de middag aangereden, de motor lag in onderdelen in de achterbak, hun tassen met kleren ernaast. Ze reden Nederland uit en over de Duitse snelwegen naar het Noorden. Het was hun eerste weekend samen weg. Het idee was spontaan ontstaan, toen Michiel geen oppas had kunnen regelen voor de kinderen, waardoor het onmogelijk was voor Anja om samen met hem naar Duitsland te gaan. Om toch niet het hele eind alleen te hoeven rijden, had hij Coen voorgesteld om mee te rijden. Die had het wel zien zitten om een weekendje weg te gaan, gezellig mannen onder elkaar, samen weg.

Herdenking in stilte

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lüneburg

 

 

 

 

 

Mijn Stad

Mijn stad heeft gouden torens
Mijn stad heeft grijze straten
Mijn stad ligt langs de Schelde
's Nachts te slapen
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mijn stad heeft rode lippen

En een hart van diamant

Ze uren naar me kijken

Ze kan me schaamteloos verleiden, want...

 

 

 

 

 

 

 

 

...Mijn stad heeft mooie benen

Mijn stad heeft felle ogen

Mijn stad kan weinig geven

Maar ze kan zoveel beloven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mijn stad heeft een verleden

Waar ze nooit iets van vertelt

Ze is betoverd door de liefde

En verloederd door het geld

 

 

 

 

 

 

 

Maar ik hou van mijn stad

Ik hou van mijn stad
Mijn stad, mijn stad, mijn hart

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mijn stad verstopt de mensen

Zonder geld, zonder bezit

In de godvergeten krotten

In de kamer zonder licht

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Daar wonen oude mensen

Uitgeleefd en afgedaan

Ze hebben zoveel te vertellen

Maar geen mens wil ze verstaan

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En in mijn buurt lopen de hoeren
Langs het grote Astridplein
Ze zijn dicht bij het station
Maar ze nemen nooit de trein
In elke straat ben ik geboren
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik ken de weg naar elke kroeg

Want ik heb mezelf gezocht hier

Van 's avonds laat tot 's morgensvroeg

En ik hou van mijn stad

Ik hou van mijn stad

Mijn stad, mijn stad, mijn hart

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mijn stad, mijn stad is zacht

Zo zacht als helder water

Ze is teder voor een dromer

Ze heeft een haven voor piraten

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En mijn stad, mijn stad is hard

En onuitstaanbaar arrogant

Want ze haat, ze haat een vreemde

Uit een ver en arm land

 

 

 

 

 

 

 

 

Maar ik hou van mijn stad

Ik hou van mijn stad

Ik hou van mijn stad

Ik haat, ik hou van mijn stad

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik hou van mijn stad

Ik haat van mijn stad

Ik hou van mijn stad

Mijn hart

 

 

Bron: Stef Bos - Mijn stad

Foto's gemaakt in Lüneburg in Duitsland 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Motorcross

 

 

 

 

 

 

Ik zeg oeh! (Oeh!)

Ik zeg ah! (Ah!)

Ik zeg oeh! (Oeh!)

Oeh! (Oeh!)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Oehoe oehoerend hard

Kwamen zie daor aangescheurd

Oehoe oehoerend hard

Want zie hadden van de motorcross geheurd

 

 

 

 

 

 

 

 

Zie gingen oeh, oehoe oehoe

Oehoe oehoe oehoerend hard

Zie gingen oeh, oehoe oehoe

Oehoe oehoe oehoerend hard

Bron: Normaal - Oerend Hard

 

 

 

 

 

 

 

 

Een beetje onwennig manoeuvrerend op het nog onbekende terrein croste hij over de zandpaden, stofwolken opdwarrelend. De motor was eigenlijk wat te klein voor hem, zodat hij met opgetrokken knieën op het voertuig zat.

 

 

 

 

 

 

 

 

Van het voorjaar was hij al eens op de baan geweest, zonder motor, maar met een graafmachientje, om de banen opnieuw op te hogen en bij te werken. Een klein machientje dat helemaal wegviel tegen de grote paden. Het koste hem een hele dag.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nu was het zomer, 34 graden, hitte trilde boven het zand. Een groepje vrienden stond bij elkaar in de schaduw van een afdak, waaronder oude stoelen rond een opgebrand kampvuur stonden opgesteld. Zelfs daar was het al afzien, de verzengende hitte hing zwaar om ze heen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na een aantal rondjes gemaakt te hebben door het rulle zand, reden de heren van het pad af, stapte van hun motor, en ontdeden zich van beschermende kleding. Het zweet droop van hun lijven. Dankbaar dronken ze het water uit de fles om hun dorst te stillen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De toeschouwers hadden inmiddels genoeg gekregen van de hitte. Een van de meiden probeerde zich koelte toe te wuiven met een  kartonnen waaier en haar rok die zwierig om haar lichaam bewoog.

De heren crosten gewoon weer verder, verkoeld door de opgewekte wind door de snelheid van hun motoren.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na nog eens een vijftal rondjes gereden te hebben, stoffig van het op gewaaierde zand, hielden ze het voor gezien. Oeh Oeh Oerend hard toe aan een verfrissende douche.