Vrijdag brachten we een dagje bij mijn ouders op zolder door. Daar hebben we de lego voor de dag gehaald. De vele blueband bakjes had ik omgekeerd op de vloer om een voor een alle kleine blokjes, lampjes, wieltjes en andere assocoires uit te sorteren. De instructieboekjes waren niet helemaal meer compleet, maar met een beetje fantasie was er nog wel wat van te maken, zodat na een hele ochtend puzzelen en bouwen het eerste kasteel en huis alweer in zijn geheel opgebouwd was.
Al weldra herleefde ook al mijn andere herinneringen weer in de vorm van boompjes, autootjes, hovercrafs en legopoppetjes. Als kind heb ik vroeger heel wat uren doorgebracht tussen de legosteentjes. Samen met mijn broer verzonnen we een hele eigen wereld met de poppetjes. Hij bouwde vaak kermisattracties, compleet met grote vrachtwagens waar ze op vervoerd werden. Grappig dat hij tegenwoordig ook geregeld een avondje mee gaat helpen op een echte kermis om een attractie van een vriend van hem mee op te bouwen.
Van technisch lego werden er ook meerdere carnavalswagens gemaakt, compleet met papiermarchee poppen en heuze kreten op spandoeken. Ik vond er zelfs nog een paar onderin de legokist.
Tussen de legopoppetjes kwam ook mijn fantasie tot leven, hier werd de basis gelegd voor wat later mijn eerste hoofdpersonen zouden worden in mijn boek. Zo gaf ik elk poppetje een eigen naam. Ik kan me herinneren dat er een Mark, een Jan een Piet en een Anja was. En dat ik ze de wildste avonturen liet beleven. Natuurlijk deden ze mee aan de optocht van mijn broer, draaiden ze rondjes in het reuzerad en reden ze rond in hun camper. Zelf
